Politicans playing dirty over displaced Bodos in BTAD: Promising Land Patta inside Forest

Quote Posted on Updated on

This is election time in Assam and political parties are not leaving any stone unturned to get as much vote as possible. If someone is promising to create 2.5 million jobs in next five years, other one is promising to protect civil and human rights of the persecuted minorities. In reality, all these hollow promises will be going to the cold storage of politicians’ conscience without a second thought. However, one such hollow promise and great deal of hypocrisy paining me since 29th of March, 2016. Deputy Chief of Bodoland Territorial Council Khampha Borgayari conducted an election meeting at a newly encroached forest village called Laimuti on 19th of March, 2016. Mr. Borgoyari promised to provide land patta along with other services to the forest dwellers who settled in the forest most recently. But to know more about his hypocrisy and political gimmick, let me take you through the village.

Three of my colleagues along with our local resource person Dan Narzary, we crossed the bamboo bridge over river Chapma a beautiful place around 10 kilometers from Runikhata under Chirang district of BTAD in Assam. River Champa is a narrow but powerful river as its water follows fast and during monsoon it becomes ferocious. A middle age man was hurling his fishing net near the bamboo bridge. The big trees in the upstream of the river made the scenario picturesque. Laimuti 1

Soon after crossing the bridge, we found a small hut on the bank of river Champa. I talked to Dhaneswar Basumatary – the owner of the hut. His family members were busy in planting tapioca tree. His son was cutting the tapioca tree into equal pieces to plants. The plant was new to me; our local resource person Dan Narzary who did his masters in Ecology, Environment and Sustainable Development from Tata Institute of Social Sciences introduced the tapioca plant as a “poverty resilient food”. The hut itself was enough to correspond to the level of poverty faced by the family. But the story of tapioca escalated the brutality of poverty and hunger. Dhaneswar Basumatary’s family was forced to move into the forest in 2005 to live such a miserable life when his 8 bighas (over a hector) of agricultural land was eroded by river Champa. Dhaneswar Basumatary is not the only victims of river erosion, many of the forest dwellers of the area were uprooted by river erosion.DSC_0073[1]

It is worthy to give a glimpse of the larger picture of erosion affected people of Assam. Study revealed that in 50 years (1950 to 2000) river Brahmaputra alone had eroded 7 percent of Assam’s total land and tens of thousands people have been displaced. Till 2015 Assam Government didn’t have any rehabilitation programme for the erosion induced IDP (Internally Displaced Persons) of the state. In March last year, Assam Government came up with a scheme called “Chief Minister Special Scheme for the Erosion Affected People”. The scheme talks about providing land as compensation for both homestead and agricultural purpose, if government land is not available cash compensation is to be offered. But the scheme remained defunct for almost a year. No effort was made by the government to disseminate the information regarding the scheme among the displaced people. We tried our best to make the affected people aware about the scheme and encouraged them to apply for compensation. But nothing happened till January 2016 and finally I filed a RTI petition seeking some crucial information like how many applications received and processed etc. Assam State Disaster Management Authority which is the nodal agency for implementation of the scheme; scandalously replied my RTI petition saying that the agency had not received any application! Later on one of my journalist friends investigated the matter and revealed that despite no promotion and advertisement, ASDMA had received a large number of applications and as the agency couldn’t deal with such huge number application. Before replying my RTI government changed the scheme through another circular. The modified scheme is equal to nothing! The government has modified it in such a way that almost no erosion induced IDP can avail any benefit under the scheme. This kind of government indifference and apathy have been pushing the erosion induced IDPs to settle generally in forest areas and to migrate into urban areas for livelihood.

We continued walking through the path recently cleared by chopping down the trees in Laimuti. Though the roots of big trees were burnt down to decompose early but are still visible thorough out the fields. Dan Narzary lamented that, being a professionally trained environmentalist he felt like crying after seeing the destruction of the forest just 10 kms away from his house. He feels that tribal people are losing their belongingness towards forest and overlooking the importance of forest conservation. He pointed out a number of factors which attributed towards this change in attitude. At one hand poor people are being uprooted by river erosion, violent conflict and they are not compensated by the state. On the other hand the government forest department is destroying the forest by partnering with smugglers. How the poor people can think about conservation of forest? Dan questions. Laimuti 2

By the time we reached the village market in Laimuti it was late afternoon. The village headman Sukur Basumatary took us to an open school. Few fixed desk benches and a pair of wooden chair-table and a tinned roof hold up by not many concrete pillars were the only infrastructure in the school. However, name of the school Rwdwmkang which means ‘uprising’ in Bodo language actually points towards the aspiration of the villagers. More than 50 students are getting educated without any government support. The villagers collect money and other resources among themselves to pay the monthly salary of Rs. 1000/- to the teacher. Around 8000 people are living in 25 forest villages in Laimuti area without a single government school, no Anganwadi centre, no health facility, no source of drinking water or any other government services. In other words, they are still living right inside the forest, where there is no presence of government.

Three out of the 25 villages faced retaliatory attack from Adivasis on 25th of December, 2014 i.e. two days after the massacre of over 70 innocent Adivasi people by suspected NDFB (S) militant in Sonitpur district of Assam. At least 23 houses in those three villages were burnt down to ashes by the miscreants. The Bodo inhabitants were forced to set up shelter camp in Laimuti market. Hundreds of terrified Bodo men, women and children had continued to live in the camp for over two months without any support from government. Chakra Basumatary one of the victim said “forget about relief, rehabilitation or compensation, no government departments including police department didn’t visited the affected villages”. When one of the civil society organizations took the victims to government office in Kokrajhar, the victims were abused by the officials and their request for compensation was out-rightly rejected.DSC_0113[1]

Mr. Khampha Borgayari who served as Deputy Chief of BTC in the previous term also never did anything to minimize their suffering, even during the toughest time of arson and forced displacement. The villagers at Laimuti said that Mr. Borgayari is now campaigning for his colleague Chandan Brahma and he has promised to provide land pattas along with other services like education, health, water etc.

If this is the fate of displaced Bodos – to protect whose right the territorial privilege was granted, then anyone can easily imagine the condition of displaced non-Bodos living in the model BTC!


বিটিএডিৰ মুছলমানে ন্যায় পাবনে?

Posted on Updated on

DSC_0149১ মে’ ২০১৪, আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস৷এই দিনটোক সমগ্ৰ বিশ্বৰ শ্ৰমজীৱি মানুহে শ্ৰেণী সংগ্ৰামৰ এক চৰম ত্যাগৰ দিন হিচাপে উৎযাপন কৰে আৰু নিড়ীপিত তথা নিৰ্যাতিত শ্ৰেণীৰ মুক্তিৰ বাবে একত্ৰিত হোৱাৰ আহ্বান জনায়৷ কিন্তু চৰম পৰিতাপৰ বিষয় যে, সেই একেটা দিনতে এটা নিপীড়িত জাতিৰ তথাকথিত প্ৰতিনিধিয়ে ৰাজনীতিৰ কূটিল পাক-চক্ৰত পৰি আন এটা নিপীড়িত জাতিৰ ওপৰত নৰমেধ যজ্ঞৰ পুনৰাম্ভ কৰিলে৷ বড়োভুমিত সংগঠিত হৈ থকা নৰসংহাৰে সমাজ-বিজ্ঞানীসকলক চিন্তাম্বিত কৰি তুলিছে৷ যোৱা এক আৰু দুই মে’ত বিটিএডিৰ বাকচা জিলাৰ নৰসিংবাৰী আৰু ননকে খাগ্ৰাবাৰীৰ লগতে কোকৰাজাৰ জিলাৰ বালাপাৰাৰ হত্যাযজ্ঞত এতিয়ালৈকে ৪৫ জন নিৰিহলোকে প্ৰাণ হেৰুৱাৰ লগতে ১০ জন এতিয়াও নিৰোদ্দেশ হৈ আছে৷ নিৰোদ্দেশসকল যে কেতিয়াবা জীৱন্তে উভতি আহিব সেই আশা খুবেই খীন৷ আটাইতকৈ মৰ্মান্তিক কথাটো হ’ল – নিহত, নিৰোদ্দেশ আৰু আহত সকলৰ সৰহ সংখ্যকে হৈছে অবোধ শিশু আৰু মহিলা৷

সেহতীয়াকৈ বিটিএডিত সংগঠিত নৰমেধ যজ্ঞৰ ওপৰত ইতিমধ্যে বহু বিজ্ঞজনে আলোচনা-পৰ্য্যালোচনা আগবঢ়াইছে৷ কিন্তু আমি এটা কথা লক্ষ্য কৰিছোঁ যে, প্ৰায় সকলোবোৰ ৰাজনৈতিক বিশ্লেষকে এই হত্যা যজ্ঞৰ প্ৰথমলানি ঘটনা এৰাই চলিছে৷ আমাৰ ধাৰণা হয়, ননকে খাগ্ৰাবাৰীৰ বৰ্বৰ ঘটনাই প্ৰাৰম্বিক ঘটনাৰ গুৰুত্ব লঘু কৰিছে, লগতে আমি উপলব্ধি কৰিছোঁ যে, খুব নগন্য সংখ্যক ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক বা ভা্ষ্যকাৰেই সেই ঘটনাৰাজিৰ বিষয়ে অৱগত৷ আমাৰ এই আলোচনাত সেই তলপৰি যোৱা বিষয়সমুহ যথেষ্ঠ গুৰুত্বসহকাৰে বিশ্লেষন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিম৷

২৪ এপ্ৰিলৰ নিৰ্বাচনৰ দিনা, কোকৰাঝাৰ জিলাৰ গোসাইগাওঁৰ এটা ভোট গ্ৰহন কেন্দ্ত হঠাৎ হুৱা-দুৱা লাগে৷ সকলো ভোট চন্দন ব্ৰহ্মৰ নামত পৰি আছে বুলি গুজব উঠে৷ উৰাবাতৰি বনজুইৰ দৰে বিয়পি পৰে৷উত্তেজনাই হিংসাত্মক ৰূপ ল’বলৈ বেছিপৰ ন’ললে৷উত্তজিত ভোটাৰে ইভিএম ভাঙি চুৰমাৰ কৰি পেলালে, হিংসাত্মক আক্ৰমনত প্ৰাণ হেৰুৱালে এজন কৰ্তব্যৰত আৰক্ষী জোৱান আৰু নিৰ্বাচনী বিষয়া সমন্নিতে বহু কেইজন আহত হ’ল৷ দৰাচলতে, সেই উৰাবাতৰি কোনে প্ৰচাৰ কৰিছিল বা প্ৰকৃত উদ্দেশ্য কি আছিল সেই কথা কোনেও নাজানে৷ কিন্তু আজিৰ তাৰিখত সেই এলেকাৰ একাংশ সচেতন নাগৰিকে উপলব্ধি কৰিছেযে, সেয়া আচলতে বিপিএফ দলৰ এক পূৰ্ব পৰিকল্পিত ষড়যন্ত্ৰ আছিল, যাৰ দ্বাৰা চন্দন বিৰোধী ভোটাৰক অনায়াসে ভোটদানৰ পৰা আতৰত ৰখাৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল৷

পিছদিনা ৰাতিপুৱা ৩.৩০ বজাৰ পৰা হাড়ভাঙ্গা, বালাপাৰা, জমুনাটাৰী আদি ৰ লগতে সাঁতখনকৈ গাৱঁত আৰক্ষী বাহিনী আৰু দুস্কৃতিকাৰীয়ে এফালৰ পৰা ধংসযজ্ঞ চলাই যায়৷ আৰক্ষীৰ লাঠিৰ কোবৰ পৰা ৰেহাই নাপায় শিশু, মহিলা এনেকি শয্যাশায়ী আশী বছৰীয়া বৃদ্ধ৷ঘৰৰ আচবাৱ-পত্ৰ ভাঙি চুৰমাৰ কৰাতে ক্ষান্ত নাথাকি আৰক্ষী বাহিনীয়ে টকা, এটিএম কাৰ্ড, পান কাৰ্ডৰ লগতে অন্যান্ন মূল্যৱান নথিপত্ৰও লুট কৰি লৈ যায়৷ আৰক্ষীৰ বৰ্বৰ আক্ৰমন ব্যাখ্যা কৰি বালাপাৰাৰ আশী বছৰীয়া চামচুল হ’কে কয়যে, ৰাতিপুৱা প্ৰাত:কৰ্ম কৰিবলৈ গৈ থাকোতে তেওঁক পিছফালৰ পৰা আৰক্ষীয়ে অতৰ্কিতে লাঠিৰে কোবাবলৈ আৰম্ভ কৰে, একেকি তেওঁৰ বৃদ্ধা পত্নীকো ৰেহাই নিদিলে৷ স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত ভোটদান কৰিব নোৱাৰা চামচুল হ’কে আজিওঁ বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পায় যে আৰক্ষীৰ লোকে তেওঁৰ দৰে বৃদ্ধ এজনকো শাৰিৰীক ভাৱে অত্যাচাৰ কৰিব পাৰে৷ৰাতিপুৱা ঠিক ৪.00 টা বজাত আকতাৰা ভানুৰ ঘৰতো চলে ঠিক তেনেই এক বৰ্বৰ আক্ৰমন৷ আৰক্ষী বাহিনীয়ে ভানুৰ ঘৰত সোমাইয়ে অতৰ্কিতে লাঠিচালনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ আৰক্ষীৰ অত্যাচাৰৰ পৰা ভানু আৰু তাইৰ গাভৰু ছোৱালীও বাদ নপৰে৷ আৰক্ষীৰ ভোতজোতাৰ গোৰত তাইৰ দহ বছৰীয়া পুত্ৰৰ অন্ডকোষ ফাটি যায়৷ ভানু হেজাৰ চেষ্টা কৰিও বুজি নাপায়, তাইৰ বা তাইৰ নাবালক ল’ৰা-ছোৱালীৰ অপৰাধ কি? সেই একেই অকথ্য নিৰ্যাতন আন এঘৰত৷ আৰক্ষীয়ে বলপূৰ্বক ঘৰত সোমাই মাকৰ কোলাৰ পৰা সদ্ধোজাত শিশুক দলি মাৰি পেলাই দি মাকৰ গাৰ কাপোৰ টানি তাইক উলংগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ নিজৰ ইজ্জত বচাবলৈ তাই দৌৰি পলাই যায় যদিওঁ তাইৰ ১৪ বছৰীয়া ছোৱালীক আৰক্ষীৰ বৰ্বৰতাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে৷ আৰক্ষীয়ে তাইক নিষ্ঠুৰ ভাৱে শাৰীৰিক নিৰ্যাতন চলায়৷ সিদিনা আৰক্ষীয়ে যেন বৰ্বৰতাৰ সকলো সীমাই চেৰাই পেলাইছিল৷ মানুহ কিমান নিষ্ঠুৰ হ’লে গৰ্ভৱতী নাৰীৰ পেটত লাঠিৰে কোবাৱ পাৰে? নিৰ্যাতিত মহিলা গৰাকীৰ হয়তো গৰ্ভপাত কৰাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাই৷ আৰক্ষীৰ অত্যাচাৰৰ কাহিনী ইয়াতেই শেষ নহয়৷ চাৰিজনীকৈ বিবাহ-যোগ্য গাভৰুক ঘৰৰ পৰা উঠাই জংগললৈ লৈ যায়৷ দুই ঘন্টাৰো অধিক সময় পিছত সিহঁত উভতি আহে৷ কিন্তু সিহঁতৰ মুখ ফুটি উলাই নাহে অত্যাচাৰৰ কাহিনী৷ চৰম মানসিক চাপত যেন সিহঁত একো একোটা জীৱন্ত মৃতদেহ!

সাঁতখন গাঁৱৰ বাসিন্দাই চৰম আতংকত ঘৰ-বাৰী এৰি নিৰাপদ স্থানলৈ পলায়ন কৰা আৰম্ভ কৰিছিল৷ অসমৰ দুই এখন সংবাদপত্ৰৰ তেনেই সাধাৰন প্ৰতিবেদনৰ বাহিৰে এই ঘটনাক কোনেও গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা আমাৰ পৰিলক্ষিত নহ’ল৷ সঠিক সময়ত সংবাদ মাধ্যমে উচিত পদক্ষেপ ল’লে হয়তো বালাপাৰা, নৰসিংবাৰী বা ননকে খাগ্ৰাবাৰীৰ গণ-হত্যা এৰাই চলিব পৰা গ’লহেতেন৷ তিনি-চাৰি দিনলৈকে সন্ত্ৰস্ত গাওঁবাসীৰ কাষত দিয় দিবলৈ কোনো আগবাঢ়ি অহা নাছিল৷ ২৮ তাৰিখত স্থানীয় মানৱাধিকাৰ কৰ্মীয়ে এলেকাসমূহ পৰিদৰ্শন কৰি অৱস্থাৰ বুজ লয়৷ বিটিএডি ভিত্তিক কাম কৰা এটা মানৱাধিকাৰ সংগঠনৰ মূখ্য কার্যনির্বাহকেআমাকজনায়যে, তেওঁৰ সংগঠনে অসম ৰাজ্যিক মানৱাধিকাৰ আয়োগক নিজাবৱীয়াকৈ এটি গোচৰ ৰুজু কৰাৰ বাবে আবেদন কৰিছিল যদিও আয়োগে প্ৰথমতে স্থানীয় আৰক্ষী থানাতহে গোচৰ তৰাৰ পৰামৰ্শ দিছিল! আন এজন স্থানীয় মানৱাধিকাৰ কৰ্মী মোখলেছুৰ ৰহমানে আমাক  জনাইছিল  “দুৰ্ভুগীয়া মানুহবোৰ অত্যন্ত সন্ত্ৰস্তহৈ পৰিছে ৷ ন্যায়ৰ বিচাৰিবলৈ সাহস গোটাব পৰা নাই ৷”

প্ৰায় দুই দিনৰ কঠিন পৰিশ্ৰমৰ শেহত মানৱাধিকাৰ কৰ্মী মোখলেছুৰ ৰহমানে প্ৰায় পঞ্চাচটা পৰিয়ালক গোচৰ তৰিবলৈ সৈমান কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ৷ তেতিয়ালৈকে আমাৰ হাততো সেই নাৰকীয় ঘটনাৰ ভিডিঅ’  ফুটেজ আহি পৰিছিল ৷ আমি সাধ্যানুসৰে বিভিন্ন আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱাধিকাৰ সংগঠন তথা কৰ্মীক এই ঘটনাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিলোঁ ৷ যাৰ  ফলস্ৰুতিত কোকৰাঝাৰৰ জিলা প্ৰশাসনক পদক্ষেপ গ্ৰহন কৰিবলৈ বিভিন্ন ব্যাক্তি তথা সংগঠনৰ পৰা হেঁচা প্ৰয়োগ কৰাহৈ আছিল ৷ আমি আশা কৰিব পাৰিছিলোঁ যে,  জিলা প্ৰশাসনে ব্যাৱস্থা গ্ৰহন কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব ৷

কিন্তু ৩০ এপ্ৰিলৰ পৰা সমগ্ৰ বিটিএডিৰ পৰিস্থিতিয়ে বেলেগ ৰূপ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰে৷প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী তথা বৰ্তমানৰ বিধায়িকা প্ৰমিলাৰাণী ব্ৰ্হ্মই ৰাজহুৱা বাবে ঘোষনা কৰিলে যে, কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্ঠিৰ মুছলমানে বিপিএফৰ প্ৰাৰ্থীক চন্দন ব্ৰহ্মক ভোটদান কৰা নাই আৰু যাৰ পৰিপ্ৰক্ষিতত চন্দন ব্ৰহ্মই পৰাজয়বৰণ কৰিব লাগিব৷ আচলতে প্ৰমিলাৰাণীৰ এই উচটনিমূলক বক্তব্যৰ পিছদিনাৰ পৰাই বিটিএডিত মুছলমান নিধন যজ্ঞৰ আৰম্ভ হয়৷ ১ মে’ইৰ দিনা সন্ধিয়া বাকছা জিলাৰ নৰসিংবাৰীত এটা পাচঁ-ছজনীয়া বন্দুকদাৰী উগ্ৰপন্থীৰ গুলিত তিনিজনকৈ লোক থিতাতে নিহত হোৱাৰ লগতে দুটি কনমানি শিশু গুৰুতৰ বাবে আহত হয়৷ গুলিবিদ্ধ ৰাশ্বিদা খাতুনে (১২) সেই ভয়ংকৰ সন্ধিয়াৰ কথা আমাৰ আগত বৰ্ণনা কৰি কয় যে, কেইমুহুৰ্তৰ ভিতৰতে তাইৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু আইতাকে (সম্বন্ধীয়) বন্দুকৰ গুলিত মাটিত ঢলি পৰিছিল৷ এতিয়া ১৪ বছৰীয়া বাইদেউ আৰু ৭ বছৰীয়া ভাইটিৰে ৰাশ্বিদাৰ পৰিয়ালত কোনো প্ৰাপ্তবয়স্ক লোক নাই৷  চিকিৎসালয়ৰ বিছনাত শুই থকা ৰাশ্বিদাক অধিক প্ৰশ্ন কৰাৰ সাহস আমি গোটাব নোৱাৰিলোঁ৷ ৰাশ্বিদাৰ মানসিক অৱস্থাৰ বিৱৰন দিব পৰা সামৰ্থ হয়তো আমাৰ নাই৷

নৰসিংবাৰীৰ নৰসংহাৰৰ কেইঘন্টামানৰ পিছতে, ৰাতি প্ৰায় বাৰ বজাত কোকৰাঝাৰ জিলাৰ গোসাইগাওঁৰ বালাপাৰাত বন্দুকদাৰী উগ্ৰপন্থীয়ে আঠজনকৈ মুছলমানক হত্যা কৰে৷ বালাপাৰা সেই সাতখনৰ গাওঁৰে এখন য’ত ২৫ তাৰিখৰ পুৱতি নিশা আৰক্ষীয়ে বৰ্বৰ বাবে আক্ৰমান কৰিছিল৷ মানৱাধিকাৰ কৰ্মী মোখলেছুৰ ৰহমান লগতে বহুতে সন্দেহ কৰে যে, পুলিচি নিৰ্য্যাতনৰ বিৰোদ্ধে গোচৰ দিয়াৰ যো-জা কৰি থকা বাবেই হয়তো বালাপাৰাবাসী এই আক্ৰমনৰ বলি হৈছিল৷ উপৰোক্ত পৰিঘটনা বিশ্লেষন কৰিলে বুজিবলৈ বাকি নাথাকে যে, এই গনহত্যাত শাসনযন্ত্ৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত আছিল৷

এই হত্যাযজ্ঞৰ দ্বিতীয় দিনৰ পৰিঘটনা পৰ্য্যালোচলা কৰিলে চৰকাৰী শাসনযন্ত্ৰৰ ভূমিকা আৰু জলজল পটপট হৈ  পৰে৷ ২ মে’ শুকুৰবাৰ৷ বাকছা জিলাৰ গোৱৰ্ধনা থানাৰ অন্তৰ্গত ননকে খাগ্ৰাবাৰী গাওঁ৷ আধুনিক সভ্যতাৰ কোনো উপস্থিতি নথকা এখন আদিম গাওঁ৷ শিক্ষা-স্বাস্থ্য-খোৱাপানী-বিজুলী-যাতায়ত-যোগাযোগ বা আন যিকোনো আধুনিক সুবিধাই ননকে খাগ্ৰাবাৰীক এতিয়াওঁ ঢুকি পোৱা নাই৷ গাওঁবাসীয়ে নিত্যপ্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী কিনিববলৈ বা উৎপাদিত কৃষিজাত সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলৈ খৰস্ৰোতা বেঁকী নদী পাৰহৈ নাৰায়নগুৰিৰ ভাঙ্গাৰপাৰৰ সাপ্তাহিক বজাৰলৈ যাবলগীয়া হয়৷২ মে’ৰ সেই কালিকা ল’গা শুকুৰবাৰটোও ভাঙ্গাৰপাৰৰ সাপ্তাহিক বজাৰ দিন আছিল৷ ননকে খাগ্ৰাবাৰীৰ প্ৰায় সকলো পুৰুষ সদস্য বজাৰ কৰিবলৈ ভাঙ্গাৰপাৰলৈ গৈছিল৷ ৭০টা পৰিয়ালৰ বসতি গাওঁখনত আাছিল মাথো শিশু মহিলা আৰু বৃদ্ধসকল৷  আবেলি প্ৰায় চাৰি বাজিছে, এনেতে  গাওঁখনৰ পশ্চিমফালৰ পৰা বড়ো দূস্কৃতিকাৰীয়ে স্বয়ংক্ৰীয় মাৰণাস্ৰৰে আক্ৰমন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ কেৱল অসহায় শিশু-মহিলা-বৃদ্ধসকলক হত্যা কৰাতে ক্ষান্ত নাথাকি এফালৰ পৰা ঘৰত অগ্নি সংযোগ কৰি যায়৷ ভয়াৰ্ত গাওঁবাসীয়ে প্ৰাণৰ মায়াত দৌৰি গাওঁৰ একেবাৰে পূৱপ্ৰান্তত থকা বনৰক্ষী বাহিনীৰ বিট অফিচলৈ আশ্ৰয় বিচাৰি যায়৷ কিন্তু আশ্ৰয় প্ৰদান কৰাতো দূৰৈৰ কথা, বনৰক্ষী বাহিনীয়েও চৰকাৰী ৰাইফলৰে গুলিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ নিৰুপায় হৈ বেঁকী নদীৰ কোৱাল সোঁতত জপিয়াই প্ৰাণ ৰক্ষা কৰাৰ চেষ্টা কৰে৷ কিন্তু বনৰক্ষীৰ বন্দুক তাতো ক্ষান্ত নাথাকিল৷ দৈবাৎ ৰক্ষা পোৱা ১১ বছৰীয়া ৰেহেনা খাতুনে সেই ভয়াৱহ ঘটনাৰ বৰ্ণনা কৰি কয় যে, পানীত সাঁতুৰি থাকোতেই বনৰক্ষীয়ে তাইক লক্ষ কৰি গুলি কৰে যদিওঁ তাই মূৰ পানীৰ তলত নিয়া বাবে গুলি নালাগে৷ কিন্তু তাইৰ মাকৰ পিঠিত গুলি লগাত দুই হাতত থকা তাইৰ ৩ মহীয়া আৰু ৪ বছৰীয়া ভাতৃদ্বয় বেঁকী নদীৰ কৰাল সোঁতত উটি যায়৷ ৩ মহীয়া ভাতৃ আজিও নিৰোদ্দেশ আৰু ৪ বছৰীয়া ভাতৃ গুলিবিদ্ধ হৈয়ে প্ৰাণ হেৰুৱায়৷  আন এজন দহ বছৰীয়া ল’ৰা অভিশপ্ত দিনটোৰ বৰ্ণনা কৰি কয় যে, যিজন বনকৰ্মী প্ৰায়ে সিহঁতৰ ঘৰত গৈছিল তেওঁয়ে তাক উদ্দেশী গুলি কৰিছিল যদিওঁ দৈবাৎ সি ৰক্ষা পৰে৷ প্ৰানৰ মায়াত সি বিট অফিচৰ পিছফালৰ গছ এজোপাৰ ডালত আশ্ৰয় লয়৷ তাৰ চকুৰ আগত নিজৰ পিতৃ-মাতৃক বনৰক্ষী বাহিনীয়ে গুলিয়াই হত্যা কৰে৷ বনৰক্ষী সকলৰ মাজত আয়ুব খান নামৰ এজন মুছলমান কৰ্মীও আছিল৷ আয়ুব খানকো আক্ৰমনৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিওঁ কোনোমতে নদীত জপিয়াই প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে ৷কিন্তু সেহতীয়াকৈ আৰক্ষীয়ে তেওঁক ৰাজসাক্ষী কৰাৰ বিপৰিতে আচামী সজাই  গ্ৰেপতাৰহে কৰিছে৷ আমাৰ বন্ধু আশ্ৰাফুল হুছেইনে বহু বাধা নেওঁচি আয়ুব খানৰ ওপৰত এক বিলষ্ঠ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল৷ তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে, আয়ুব খানক চক্ৰান্তমূলকভাৱে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে; যাতে মূল আচামীসকলক ৰক্ষনাবেক্ষন দিব পৰা যায়৷

এই মুছলমান নিধনযজ্ঞত যে চৰকাৰী পক্ষৰ প্ৰত্যক্ষ হাত আছে তাত কোনো নিৰপেক্ষ মানুহৰ সন্দেহ নাই৷ এনেকি অসম চৰকাৰ মন্ত্ৰী ছিদ্দিক আহমেদেও প্ৰকাশ্যে এই কথা স্বীকাৰ কৰিছে৷ কিন্তু তথাপিতো অসমৰ মূখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে আজিলৈকে বিটিএডিৰ শাসক দল বিপিএফৰ লগত সম্পৰ্ক ছেদ কৰা নাই বা কোনো কাৰ্যকৰী পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা নাই৷ বৰঞ্চ তেওঁ বিপিএফ জড়িত থকাৰ প্ৰমাণ বিছাৰি আছে! শ্বিলং টাইমছৰ সম্পাদিকা তথা বিশিষ্ঠা চিন্তাবিদ প্যাট্ৰিশিয়া মুখিমে লিখিছে “গগৈ ডাঙৰীয়াক আৰু কি প্ৰমাণ লাগে? আৰু তেওঁক কোনে প্ৰমাণ দিব? তেওঁ বিটিএডিত থকা অবৈধ অস্ৰৰ বিষয়ে অৱগত নহয় নেকি?” তেওঁ লগতে কয় যে, ২০১২ চনতে সংসদীয় সচিব ভুপেন বৰাই বিটিএডিত ৫০০০ অবৈধ অস্ৰ থকাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছিল৷ গগৈ ডাঙৰীয়া গম নাপায় নে সেই অস্ৰ কাৰ বিৰোদ্ধে আৰু কোনে ব্যৱহাৰ কৰে?

বড়ো শাসক তথা উগ্ৰপন্থীয়ে গগৈ চৰকাৰৰ মুছলমান বিৰোধী স্থীতিৰ লাভ উঠোৱাৰ লগতে নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ নেতৃত্বত উথ্বান ঘটা সাম্প্ৰাদায়িকতাবাদকো সুচতুৰভাৱে কামত লগাইছে৷ নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ মুছলমান বিৰোধী নিৰ্বাচনী বক্তব্যই বড়ো শাসক তথা উগ্ৰপন্থীক বাৰুকৈ সাহস যোগাইছে৷ আমাৰ উদ্ধৃতি দি লন্ডনৰ দ্যা চানডে’ টাইমচ নামৰ বাতৰি কাকত আৰু জাৰ্মানৰ পৰা প্ৰকাশিত দ্যা ডিপ্লোম্যাট নামৰ আলোচনীয়ে লিখিছে যে মোদীৰ সাম্প্ৰদায়িক মন্তব্যয় বিটিএডিৰ পৰিস্থিতি অৱনমিত কৰাত সহায় কৰিছে৷ অতি সেহতীয়াকৈ মোদী প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপথ গ্ৰহণ কৰাৰ আগতেই অবৈধ বিদেশী চিনাক্তকৰণৰ বাবে বিশেষ দপ্তৰ গঠনৰ নিৰ্দেশ দিছে৷ বিটিএডি সমন্নিতে অসমত যে সেয়া মুছলমান উৎপীড়নৰ এক আহিলা হিছাপে ব্যবহৃত তাত অকনো সন্দেহ নাই৷

যোৱা ১০ মে’ত, নতুন দিল্লীৰ চেন্টাৰ ফ’ৰ পলিচি এনালাইচিচৰ অধীনত এটা পাঁচজনীয়া ফ্যাক্ট ফাইন্ডিং দল বাকসা জিলাৰ সংঘৰ্ষ পীড়িত ননকে খাগ্ৰাবাৰী গাঁও পৰিদৰ্শন কৰাৰ লগতে, ভাঙ্গাৰপাৰ (নাৰায়নগুৰী)ত স্থাপিত সাহায্যশিবিৰো পৰিদৰ্শন  কৰিছিল৷ পাঁচজনীয়া প্ৰতিনিধি দ’লটোত তিনিজনকৈ বিশিষ্ট সাংবাদিক ক্ৰমে সীমা মোস্তাফা, আনন্দ সহায় আৰু সটিশ জ্যাকব্, জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জেষ্ঠ অধ্যাপক তথা ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক অনুৰাধা চেনয় আৰু প্ৰাক্তন প্ৰশাসনিক তথা বিশিষ্ঠ সমাজকৰ্মী হৰ্ষ মান্দেৰৰ লগতে আমি ও আমাৰ বন্ধু অলড্ৰিন মজুমদাৰ স্থানীয় কৰ্মী হিচাপে যোগদান কৰিছিলো৷উক্ত ফ্যাক্ট ফাইন্ডিং দলে চৰজমিন অধ্যয়নৰ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে এলানি পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে৷ ১২টা পৰামৰ্শ সম্বলিত প্ৰতিবেদনত বিটিচি চুক্তি পুনৰবিবেচনা কৰাৰ লগতে বিটিএডিত সংগঠিত সংঘৰ্ষসমূহৰ সময় নিৰ্ধাৰিত ন্যায়িক তদন্তৰ পোষকতা কৰিছে৷ আমি ভাৱো অসমৰ সকলো জনসাধাৰণে শান্তিৰ স্বাৰ্থত চৰকাৰক কাৰ্যকৰী আৰু দীৰ্ঘম্যাদী পদক্ষেপ ল’বলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিব লাগে৷

BTAD: The Slaughter House

Posted on Updated on

Recent violence in Bodoland Territorial Area District (BTAD) of Assam has claimed at least 44 lives officially and more than ten are still missing. The nature of this violence has distinguished itself from the previous violence of 2012 which also claimed more than hundred lives. After examining the happening over more than two week, we can say with conviction that this is not a communal violence or clash between two ethnic groups. This time masterminds of violence were not been able to instigate the common Bodos to attack the Muslims. The previous violence in 2012 has perhaps taught both Bodos and Muslims that the masterminds cash on value of their lost lives and property. Now, the question arises if this is not a communal clash or even if the common Bodos have not participated in the violence than who have executed the heinous crime against humanity? In this brief essay we shall try understand the dynamics of this violence and thus to find out the answer of this basic question.

The media, both print and electronic started carrying the stories of violence only after the miscreants used automotive gun and shot one prominent journalist of the area Mr. Dhananjoy Nath. But before shooting and killing started; there were also gruesome atrocities on the marginalised Muslims happening. But the media didn’t head on to those stories either intentionally or due to inaccessibility. But the later become irrelevant, when we came to know that some of the brave local journalists and activists recorded the statement of victims and sent across to the media houses. But nobody paid attention to courage and hard work of those local journalists and activists. If the media had acted as proactively as expected; this massacre could have been averted. Let’s have an account on what actually happened between 24th of May to 30th of May i.e. from Election Day to Pramila Rani Brahma’s controversial statement and aftermath of the massacre.

On 24th of April one on duty police personnel was killed and two poll officials were injured by an angry mob. The incident occurred at Harbhanga polling booth of Gossaigaon under 5 No Kokrajhar LS (ST) Constituency owing to a rumour of EVM malfunctioning. Now the villagers think that this was meticulously plan and orchestrated by the ruling party of the council to blame the Muslims and thus to keep them away from participating in the voting.

From the very next day of general election, police started torturing and atrocities on the villagers of Hanbanga, Jamunatari, Balabara etc. Samsul Hoque, a 80 years old partially paralysed man, who was unable to cast his vote on 24th April due to his ill health, while narrating the police atrocities said “At around 3:30am I went outside for defecation, a heavily armed group started beating me up without saying a single word”. His aged wife was also beaten up ruthlessly. Mr. Hoque can’t believe that police personnel can torture the elderly and woman so brutally. Aktara Banu experienced the same cruelty at around 4 am. The police started beating her family members indiscriminately. Her adolescent girl was brutally beaten up. Her ten years old son was kicked at his private parts. His male organ is almost damaged. Now he is battling with at a hospital in Dhubri, adjacent district of Kokrajhar. In another house, a three months old infant was thrown away from her mother’s lap. The mother of the newborn baby was also beaten up and tried to strip her cloths, she screamed and runaway. But her fourteen years old daughter couldn’t save herself. She was physically assaulted. In another household, the police intentionally hit on the abdomen of a pregnant woman. It is reported that she has maximum chance of miscarriage. The story doesn’t ends here. Hundreds of houses belonging to the Muslims were torched by the police, money, ATM and other valuables were looted, and household assets were destroyed. Three adolescent girls were taken into jungle. After more than two hours they came back. They couldn’t speak out what they have gone through.

The people of seven villages were living under extreme fear. They couldn’t gather the courage to file even a first information report (FIR) against the police atrocities. After two days of the incident, local right activist and journalist approached the victims and encourage them to file FIR. One of the activists Mokhlesur Rahman says “People were extremely afraid; they were not ready to take further risk.” The chief functionary of another right based group said that their organization had approached the Assam Human Rights Commission to take sou motu cognizance of the incident. But Assam Human Rights Commission insisted on registering criminal cases with the local police first. He further said “After 16th of May, situation will worsen; people will again have to live under the mercy of police”. “Hence, going against police was a great dilemma for the victims” he added.

Still the local right activists persuaded at least fifty families to file FIR within the last two days of their engagement with the victims. In the meanwhile on 30th of April, Pramila Rani Brahma, the former Agriculture Minister of Assam who was desperately expecting BPF’s official candidate Chandan Brahma’s win to get a berth in the Tarun Gogoi cabinet by replacing Mr. Brahma, gave an explosive statement that the Muslims of BTAD area have not voted for their official candidate and that may lead to the defeat of Chandan Brahma.

The result of Kokrajhar LS Assembly Election will not only decide the fate of Pramila Rani Brahma or Chandan Brahma; but it will have a larger impact on their fight for separate statehood called ‘Bodoland’. Akbar Ali (42), a villager at Bangshibari, who is also a victim of previous sectarian violence in 1994 against Muslims, hopes that once Naba Saraniaya is elected and sent to parliament, the issues and suffering of the Non-Bodos will be raised in Parliament, which will help them to bring out the villages having more 50% of Non-Bodos from BTAD area. It is widely speculated that the age long suppression of Bodos over non-Bodos will be quite visible in the election result. Though Non Bodos are the two/third of the total population, still they are subjugated to such a level of suppression that their socio-political and economic rights have been violated each and every passing day. The present Bodo political class which emerged through an act of terrorism has used violence many times to maintain their political hegemony. In the past, the Bodo extremists attacked Assamese speaking Hindus, Adivasis, Santhals and Bangali speaking Muslims and Hindus. Many of them are still living a miserable life in the camps; some of them are living in the camps for more than a decade. In this election, these people found an opportunity to protest against the suppression, to which they have been subjected time and again. Whereas the ruling party of BTAD found that their defeat was curtained and started violence against these people. Many of the victims of police atrocities and some conscious citizens of BTAD think that the incident of Harbhanga Polling Booth was meticulously planned to keep the non-Bodos from participating in the voting.

Pramila Rani Brahma’s statement was condemned by people across the political establishment and people feared of the rerun of 2012’s ethnic cleansing which claimed more than hundred lives. Congress leader and ex-MLA Abdul Khaleque demanded Pramila Rani Brahma’s arrest. On next day i.e. on 1st of May, 2014, the first attack was on a prominent journalist of BTAD Mr. Dhananjoy Nath at around 6:45pm. He sustained bullet injury and is now undergoing treatment. The second attack was at around 7:30pm at Narshingpara , where three people were killed on the spot and two girls child got two bullet injuries and battling with her life one at Barpeta Medical College and another at Gauhati Medical College and Hospital. One of them Rashida Khatun (12) lost both her parents. Her elder sister Shamela Khatun (14) and Ramzan Ali (7) have also become orphan. Her uncle Tura Miya (25) a scrap picker doesn’t know how he will look after these kids.

The third incident happened at around 12:00am mid night, a heavily armed militant group killed eight people and injured at least four including women and children at Balapara, just few kilometres away from place where the police carried out inhuman atrocity on the wee hours of 25th of April, 2014. Mokhlesur Rahman, the right activist, who persuaded the victims to file FIR, opines that there is sufficient ground to doubt that the administrative machinery is hand in gloves with the militants in the killing of the villagers at Balapara to terrify the victims of police atrocities, so they refrain from filing FIR and thus involvement of administrative mechanism never comes to light.

On 2nd of May, 2014, in the broad day light, a group of around forty heavily armed militant ablaze nearly 70 houses and killed at least 31 people happened in Gampara near Gobordhana of Baksa district of BTAD area. The place is just few kilometres from the place Narshingbari, where three people were killed at previous night. The survivors informed that more than 50 people are still missing. Now the dead bodies are being found in downstream of Beki in Garemari, Kalgachiya of Barpeta district which more than thirty kilometres from the place of incident. This gruesome incident Administration didn’t take any precaution to avoid such attacks. Shahatan Nessa (60) , who lost her daughter and daughter in law in attack said that the villagers went to the forest office for shelter. “But they didn’t provided, whereas my daughter in law was killed while my grander daughter Amina Khatun (2) was in her lap” she said to me somehow controlling her pain and emotion. Her granddaughter Amina Khatun also got bullet injury in her belly.

Minister of Gogoi’s cabinet,Siddique Ahmed who visited the BTAD under the instruction of Chief Minister, told the newspersons that the members of ruling party of BTAD were involved in the massacre. Through press media he demanded the arrest of Smt.Pramila Rani Brahma. He also admitted the failure of the Muslim Ministers and MLA’s along with the Govt of Assam, in protecting the lives of the Muslim community. One the other hand Chief Minister Tarun Gogoi gave a total opposite statement. According Mr. Gogoi, Congress ally BPF is not involved in the massacre but NDFB(S) is responsible for the recent violation. Later on, Siddique Ahmed was recalled by chief minister over his statement. Whereas NDFB (Songbijit) straight forwardly refused their involvement in the killings and doubted the presence of third force in statement to media.

On 3rd May, 2014 Hafiz Ahmed, the chief convenor of All India Secular Forum’s Assam Chapter informed the newspersons after the Citizen’s Meet in Guwahati that the bullets were fired using guns provided to forest officials. He also alleged that Sri Khampa Borgoyary, the Deputy Chief and Executive member of Forest Dept of BTC and the Ranger of Bashbari Range office, Sri Amiya Brahma were fully involved in the massacre of Gampara. It needs to rope in here that Khampa Borgoyary had provided jobs to some surrendered BLT cadres and Youth BPF group in Manas Wildlife National Park as labourers. But those so called labourers not only possess illegal arms but also have access to arms of forest department. Mr. Ahmed added. Later on the day Amiya Brahma and at least ten of his colleagues were arrested and the remaining are absconding who were involved in the gruesome massacre of Gampara. This has actually strengthened allegation of involvement of administration in sectarian violence.


If we look at the history of Bodo Movement, it is clear that since late 80s, the non-Bodos are being targeted with a clear motive of ethnic cleansing though armed violence. Most recently, the rise of Hindutva politics, the Bodo militants and the Bodo ruling class are getting boost to attack the Muslims and the media with vested ideological and commercial inclination towards right wing political parties are trying to frame the victims as illegal immigrants.


BTAD: The democratic dragon

Posted on Updated on

During early 1990s thousands of Nepali speaking Bhutanese were forcefully evacuated from the country owing to the government endorsed ‘one nation; one people’ campaign which started in the late 1980s. Mr. Bill Frelick, Director of Human Right Watch wrote in his article about the inhuman atrocities on the Nepali speaking minority Bhutanese. The Bhutanese Royal authority forced them to sign a so called Voluntary Immigration Form, the government photographers asked the victims to ‘show their teeth’ to give a look that they had renounced their citizenship willingly and happily. Later part of the story is known to the world. Thousands of Nepali speaking minority Bhutanese have been languishing in the refugee camps in Nepal for almost two decades, out of which almost 80000 refugees have been resettled in the third countries USA, Australia, Canada, UK etc under the resettlement programme of UNHCR so far. Though the victims want go back to their homeland, but the Bhutanese government is not allowing any repatriate process claiming that those Nepali speaking minorities had voluntarily left the country.

This was the story of Bhutanese monarchy; but can you imagine that same story is going to be repeated in world’s largest democratic country ‘India’? Yes, it is alleged that the Group of Ministers of government of Assam and BTAD administration have been preparing a blueprint in the name of rehabilitation of internally displaced persons of recent ethnic riot of the BTAD area.. The riot victims who couldn’t provide land documents are not rehabilitated so far by the authority. As per the alleged rehabilitation policy these IDPs are going to be offered a mere amount of Rs. 50000/- as compensation with a pre-condition that the victims will have to give an affidavit swearing that they will not rebuild their houses in the earlier government land (Khas land), where they were residing more that 50 years or so before the ethnic violence. This is gross violation of United Nation‘s Guiding Principles on Internally Displaced Persons (IDPs).

Rehabilitation order on BTAD victimPHOTOCOPY OF THE ORDER UPLOADED ON 14-11-13

Hafiz Ahmed, President of Char Chapori Sahitya Parishad, Asom observed that this is the second episode of ethnic cleansing by the BTAD administration and supported by Tarun Gogoi government. He fears that if these people are deprived to go back to their home, will literally mean their expulsion from the BTAD as well. Being Non-Bodo they will not be able to purchase any land inside the BTAD area and with mere fifty thousand rupees they will not be able to purchase any land outside BTAD also. Ultimately they will be the soft target of so called nationalist organization in the name of illegal Bangladeshi immigrant.
In the meantime, as many as 19 non-political organizations within BTAD have convened an emergency meeting on 7th of this month and formed a coordination committee to address the issue. Mokhlesur Rahman, chairman of the coordination committee says that this is a part of greater conspiracy. The BTAD authority wants to drive out the Muslims from the area by any means. After the honorable Gauhati High Court‘s instruction of exclusion of non-Bodo majority villages from the BTAD administration, the authority is ready to do everything on war footing to establish Bodo majority and also to strengthen their demand of a separate Bodoland. He also informed that the coordination committee will make aware the people about the consequences of this conditional rehabilitation policy and they will demonstrate public protest as well as will take up the matter legally.
When lakhs of peasants of the state protesting against the allotment of thousand bighas of land to capitalists like Prithani, Lohia and Bhurakia and demanding allotment of patta of khas land to landless people of the state. At the same time Group of Ministers and BTAD administration’s alleged conspiracy to drive out the landless people from the BTAD area in the name of rehabilitation will definitely create a huge socio political debate in the coming days.